Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2007

Modern "ghost town"


Κυριακή μεσημέρι και αποφασίζω για την βόλτα στα απερπάτητα μέρη της Πίζας. Το σκηνικό ίδιο με αυτό της προήγουμενης Κυριακής. Δεν κυκλοφορούσε ψυχή! Μα ούτε γάτα... Που και που άκουγες μακριά κάποιο αυτοκίνητο να περνάει. Λες και τις Κυριακές μια κατάρα αναδύεται από τον Arno και καταπίνει τους Πιζανούς, Πιζιώτες, Πιζαίους, κτλ. κτλ.

Φαντάστηκα ότι δεν θα ήμουν ιδιαίτερα κεντρικά. Πλησίασα στα παράκτια του ποταμού και εκεί τα ίδια.Πλέον μοναχά όταν έφτασα στην κεντρική εμπορική οδό της Πίζας είδα 3 (ολογράφως τρείς) καφετέριες ανοιχτές και κόσμο να κυκλοφορεί... Και πάλι μην φανταστείς κανείς κοσμοσυρροή. Ζήτημα να συνάντησα 70 άτομα σε όλη μου την βόλτα. Απορώ με τους Ιταλούς... Τόσο αποροφημένοι είναι με τον αθλητισμό άνδρες και γυναίκες (μιλάμε έχουν φάει κόλλημα: οι άντρες για την μπάλα και οι γυναίκες για τα καλλίγραμμα σώματα).

Πάντως αν αποφασίσει να κινηθεί κανείς Κυριακή μετά το σουρούπωμα, νιώθει λίγο περίεργα. Σαν σε ατμοσφαιρικές ταινίες του Hollywood, όπου κάθε γωνιά κρύβει κάποιο μυστήριο... Το ιδανικό περιβάλλον (με την συνοδεία βροχής) για να γράψεις...

Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2007

Χρόνια πολλά, μήτερ!


Σήμερα που γιορτάζει ο Αη-Δημήτρης και όλοκληρη η Θεσσαλονίκη... θέλω να πω και μερικά χρόνια πολλά στους εορτάζοντες/-ουσες.

1. Πρωτίστως στην μητέρα μου να την έχει καλά ο Θεός, γερή και δυνατή, για να με αντέχει. Της χρωστάω πολλά, θα τις χρωστώ ακόμα περισσότερα και της τα ξεπληρώνω κάθε μέρα μην αφήνοντας της να αγιάσει!!! Έτσι για δώρο: το top-3 των πιο επαναλαμβανόμενων ατακών(!)
(α.) Αν δεν είχες και εμένα, θα βοσκούσες πρόβατα! (μπα... μάλλον για χοιροβοσκός το κόβω)
(β.) Εγώ δεν έκανα παιδί, έκανα βάσανο! (ουάου... τι να πουν οι άλλες που δεν έχουν ούτε παιδιά, ούτε βάσανα. Εξάλλου τέτοιο βάσανο θα το ήθελαν πολλές :-))
(γ.) θα βρεις κι άλλη μάνα σαν κι μένα! (έχει πλάκα να είναι κι άλλη!!! Κάτι ξέρει ο Θεός... και δεν έδωσε παραπάνω).

ΥΓ. Οι λοιπες e-υχές...
Για τους Δημητράδες της Κλίκας, να σας έχει ο Θεός γερούς και να μην αλλάξτε ποτέ. Σας ευχαριστώ για όλες τις μαγικές στιγμές που μου χαρίζετε και το θείο δώρο να έχω τόσο καλούς φίλους!
Για το βαφτισιμιό, να σου δώσει ο Θεός ό,τι επιθυμείς και μπόι περισσότερο από το δικό μου.
Για την Ντέμη, να σου δίνει ο Θεός υγεία, δύναμη και υπομονή με αυτόν που έμπλεξες! Σε ευχαριστώ για πολλά και για όλα :-)

Πέμπτη 25 Οκτωβρίου 2007

Τελικά "πήριν κλισ'" ή "Πιρικλίς";;;


Πρώτο Σάββατο στην Πίζα και το πρόγραμμα (το ποιο;) είχε περιήγηση στην παλιά πόλη της Πίζας που είναι πάνω από τον Άρνο (κοινώς πάνω από τ' αυλάκι - Arno είναι ο ποταμός που διαπερνά την πόλη). Φυσικά πρώτη στάση και καλύτερη ήταν αυτός ο περίφημος πύργος που γέρνει (για αυτόν εξάλλου είπε ο Osama Bin Landen πετώντας από πάνω του με αεροπλάνο: "Amateurs").

Μπαίνοντας από την ανατολική είσοδο της Piazza del Duomo, βλέπω το κωδωνοστάσιο και πλήθος τουριστών επάνω. Η πρώτη εντύπωση; Τελικά οι παπάρες οι Ιταλοί μας πουλάν παπάτζες... (κάτι μου θυμίζει αυτό, αλλά ποιον; :-)) Ο νάος, όμως, δέσποζε επιβλητικός. Για την ακρίβεια τ ε ρ ά σ τ ι ο ς! Περπατώντας όμως δυτικότερα άρχισα να καταλαβαίνω, γιατί γίνεται όλος αυτός ο χαμός. Τελικά είναι θέμα οπτικής γωνίας που βλέπεις τα πράγματα...

Δεξιά και αριστερά πανικός από τουρίστες. Σε μερικά γκρουπ κοντοστάθηκα να ακούσω τι λένε (όπου μιλούσαν αγγλικά οι ξεναγοί, βεβαίως, βεβαίως...). Ιστορίες επιστημονικής φαντασίας άκουσα... Τελικά αυτά που ειπώθηκαν στην Σχολή του Ομήρου στην Ιθάκη για το παλάτι του Οδυσσέα, άρχισα να τα βλέπω με άλλο μάτι... Μήπως τέλικά είναι μέρος του παιχνιδιού; Λέω... Πάντως υπάρχουν πολλά βλήματα που με ανοιχτό το στόμα κοιτούσαν και άκουγαν (προπαντώς) αποσβολωμένα! Ειλικρινά αν τους έλεγαν ότι ήρθαν οι Ελ ή καμιά από τις νέες φυλές του Λιακόπουλου και τα έχτισαν θα τους πίστευαν....

ΥΓ1. Τόσους πολλούς Κινεζογιαπωνέζους είχα χρόνια να δώ. Ειλικρινά τους βλέπεις και απορείς πως κατάφεραν να επιβιώσουν αυτοί οι άνθρωποι τόσους αιώνες; Νύχτα τους έκανε ο μεγαλοδύναμος (Θεέ μου, σ'χώρα με!);
ΥΓ2. Κλασική φωτογραφία: πάρα πολλοί άνθρωποι σε διάφορες πόζες με τα χέρια τεντωμένα "προσπαθούν" να συγκρατήσουν τον πύργο μην πέσει! Τελικά αυτές τις παπαριές δεν τις κάνει μόνο οι Α.Δ. και Δ.Π.... Interesting!

Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2007

One day in Pisa


Τελικά μου "έλαχε" ο κλήρος (ή καλύτερα μου "έλαχαν" τον κλήρο) να έρθω στην πόλη της Ιταλίας, όπου φημίζεται για τον πύργο (aka κωδωνοστάσιον) που πήρε κλίση.

Ημέρα άφιξης ήταν η 15 Οκτώβρη. Να είναι καλά ο Erasmus που βρέθηκα εδώ! Η πόλη της Πίζας στο σύνολο γεμάτη με ψηλά παλιά και καλοδιατηρημένα κτίρια... Όπου και να κοιτάξω μια πλατεία βρίσκεται εκεί για να σε ξεκουράσει... Όπου και να κοιτάξω και κάποια επιβλητική εκκλησία ξεπροβάλει... Όπου και να κοιτάξω κόσμος παέι και έρχεται πάνω σε ένα ποδήλατο κι ας είναι ο καιρός φθινοπωρινός, χειμωνιάτικος, κτλ...

Δυστυχώς για μένα δεν έχω μάθει αυτά τα "καταραμένα" ιταλικά. Και πάλι δυστυχώς για μένα οι Ιταλοί δεν λένε να μάθουν αγγλικά. Να είναι καλά πάντα η πρωτόγλωσσα του σώματος (ή αλλιώς όταν το αλαβάστρινο κορμί μιλάει...).