Arrivederci Pisa!

(a.k.a. Καμία και σήμερα!)

Πλέον ήγγικεν η ώρα του αποχωρισμού (πάντως δεν κλαίω την ώρα του αποχωρισμού...). Έκλεισα σχεδόν δυο μήνες στην φιλόξενη Πίζα. Σκεφτόμουν διάφορα για αυτό το post. Να κάνω μια (αυτο)κριτική, να αναφέρω εμπειρίες, να δοκιμάσω πάλι να αστειευτώ, να μιλήσω λιτα και απέριττα...

Είπα να δοκιμάσω λίγο από όλα και λίγο από το τίποτα.
Κατ' αρχήν ο λόγος αυτού του ταξιδιού δεν ήταν τουριστικός... Είπαμε ότι είμαστε από το 1997 τουρίστας ακαδημαϊκός, αλλά εδώ σαν να πήρα ρεπό από τον τουρισμό. Ήταν από τις λίγες ευλογημένες στιγμές που το χώσιμο είχε εξαφανιστεί και πλέον ο χρόνος για μελέτη που ΜΕ αφορά ήταν παραπάνω από αρκετός! Σκοπός ήταν να δω λίγο φως στα υπολογιστικά... Ευτυχώς κάτι άρχιζα να βλέπω... Θα φανεί περισσότερο στην πορεία. Πάντως μου άνοιξαν τα μάτια σε διάφορα πράγματα.

Ο τουρισμός που δοκίμασα εδώ ήταν σχετικά λιγοστός. Ίσως επιφυλάσσομαι για το μέλλον. Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να γίνει. Πρώτα ο Θεός, λέω να επιστρέψω για λίγες βδομάδες το καλοκαίρι. Αν μάλιστα έρθω με το αυτοκίνητο.... (ε ρε γλέντια).

Κλείνοτας θέλω να ευχαριστήσω πρωτίστως τον Vito για όλα και ύστερα όλους τους άλλους για την υπέροχη παρέα τους (Simonetta, Alessandro, Andrea, Simon, Emiliano, Felice). Κάποιες στιγμές πραγματικά αξίζουν τα πάντα!

Επτά και σήμερα....

Πλέον οι μέρες μετράνε αντίστροφα (λες και πριν δεν μετρήσουν) για την επάνοδο των Ηρακλειδών... ουπς την δικιά μου. Σε περίπου μια βδομάδα θα κλείσω (ελπίζω) πανηγυρικά (τρόπος του λέγειν) το πρώτο κύκλο του blog από την Ιταλία. Έπεται συνέχεια εν Ελλάδι...

ΥΓ. Κάποια στιγμή (πότε;) πρέπει να κόψω τις πολλές παρενθέσεις (να το δω και να μην το πιστέψω)....

Στιγμές απείρου ιταλικού κάλ(λ)ου(ς)...

Μιας και χτες έζησα μια ακόμα "μαγική" στιγμή με τους Ιταλούς είπα να γράψω μερικές στιγμές τρέλας, γέλιου κτλ. Σκέφτομαι κάθε "απροσδόκητη" κατάσταση να την προσθέτω...

1. Στην εστία που μένω καθαρίζουν τα δωμάτια κάθε μέρα (σκούπισμα, σφουγγάρισμα, στρώσιμο). Έχουμε γίνει ξενοδοχείο. Βέβαια κάθε βδομάδα αλλάζει η "φορά"
καθαρισμού, γιατί την μια βδομάδα καθαρίζουν γύρω στις 11.00 και την άλλη γύρω στις 8.30. Το προηγούμενο Σάββατο, ενώ το πρόγραμμα έλεγε για 11 ξαφνικά στις 8.15 (Αν έχουν τον θεό τους, φίλε Antonis) με ξυπνούν για καθάρισμα. Και εκεί που ήμουν έτοιμος να αρχίζω τα μπινελίκια αλά ελληνικά, βλέπω καινούρια καθαρίστρια (πεπερασμένης ηλικίας). Και πριν προλάβω να ανοίξω και το άλλο μάτι, μπαίνουν μέσα άλλες τέσσερις!! Και εκεί που η καθημερινή καθαρίστρια έκανε 10 λεπτά, αυτές ξεπέταξαν το δωμάτιο σε 2 λεπτά. Μόνο που δεν ανέβηκα πάνω στο γραφείο για να τελειώσουν! Πανικός...
2. Την ημέρα που ταξίδευα για Σιένα, σε μια στάση ένα ζευγάρακι ήταν μέσα στα σωρώπια. Ώσπου το τρένο κλείνει τις πόρτες και ξαφνικά βλέπεις τον παπάρα να αρχίσει να τρέχει για να προλάβει να μπει. Το αποτέλεσμα: τον πήρε τον bull-ο
3. Πριν δέκα μέρες πηγαίνοντας για φαγητό με τους ιταλούς στο CNR, ακούμε από ένα παράθυρο τρελές φωνές. Από μακριά είχες την εντύπωση ότι μπινελικώνονται Έλληνες. Οι Ιταλοί κοιτιόντουσαν (ή μήπως κοιτιόσαντε) απορημένοι. Οπότε πλησιάζοντας κοντά στο παράθυρο τους λέω ότι ευτυχώς που δεν καταλαβαίνω ιταλικά. Εκεί που πάνε να μου εξηγήσουν, στο καπάκι ακούγεται από μέσα: "fanfaculo" και μια πόρτα κλείνει με κρότο. Η ατάκα μου;; "Ι got it. It's a sex problem". Παγωτό οι Ιταλοί!
4. Χτες στο δωμάτιο που δούλευα είχαν μια video conference με Manchester. Δεν πέρασαν παρά ελάχιστα δευτερόλεπτα στο skype και ακούγεται από την άλλη γραμμή μια γυναίκα να τα χώνει τρελά στον Άγγλο που συνέχεια συνδέεται από το γραφείο του στο skype για τα meeting. Βέβαια οι 3 ιταλοί δεν τα έπιασαν όλα (δεν την παλεύουν με τα αγγλικά), αλλά μόλις άκουσαν την ατάκα "asshole" και το κλείσιμο της πόρτας, τότε μπήκαν στο παιχνίδι!
5. Ένας από τους επιστάτες της εστίας είναι τρελός τύπος. Μιλάει συνέχεια από το σπίτι με το σιμπί, ώστε να αποκτήσει international γνωριμίες. Έτσι έμαθε και καναδυο λέξεις στα αγγλικά. Όταν μιλάμε, ξεκινάει τις δυο πρώτες λέξεις στα αγγλικά και οι υπόλοιπες ιταλικά. Το κουλό είναι ότι έχει την εντύπωση ότι τα είπε όλα στην αγγλική!!!

Εν οίδα ότι ουδέν οίδα...

(...χωρίς σχόλια...[σχεδόν])

aka Αλήθειες που άργησαν να έρθουν...

ΥΓ1. Ξέρω θα με πουν γκρινιάρη, κλαψιάρη, κτλ κτλ. Παραμένω αισιόδοξος, αλλά αυτός ο εγωισμός μου... έχει χάσει την μπάλα. Που θα μου πάει... Οταν τελειώσω το PhD (πότε;;;;), θα το βάψω μπλε και θα το ρίξω στη θάλασσα!!!
ΥΓ2. Και επειδή είμαι βαθιά δημοκρατικός, τα σχόλια σας αλλού! Θα τα σβήσω... I am not joking... ;-)

Πράσινη κορυφή (sports)...

Ήθελα από καιρό να γράψω κάτι αθλητικό, καθότι θεωρώ τον εαυτό μου συνειδητοποιημένο βάζελο και επομένως ίσως να είμαι κάπως αντικειμενικός.

(Ποδόσφαιρο): Αυτό μας έλειπε να μην κερδίζαμε τα χανουμάκια... Αμαρτία από τον θεό θα ήταν. Και δεν ήταν καιρός για να τους κάνουμε τσάμπα μάγκες. Επιτέλους η ομάδα άρχισε να παίζει μπάλα και να κερδίζει κιόλας. Βέβαια κοιτώντας τις σημερινές εφημερίδες, όλες σχεδόν μιλάνε για τον καλύτερο υποψήφιο πρωταθλητή. Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Τα ίδια έλεγαν για την ΑΕΚ πριν 3 αγωνιστικές, τα ίδια θα πουν για τον επόμενο που θα περάσει στην πρώτη θέση του πρωταθλήματος.
ΥΓ. Αυτόςο βαρδΆρης στην τρίτη θέση τι κάνει;;; Άντε να τον δω στην πρώτη θέση και θα φωνάζω στον Λευκό τον Πύργο (φυσικά μαζί με τον Johnny)!!!

(Μπάσκετ): Πολλά αστέρια μαζί δεν είναι Παναθηναϊκός, αλλά ουρανός... Το θέμα είναι να τα κάνεις αστερισμό (κάτι σαν της μεγάλης Άρκτου). Πάντως με μη ρολαρισμένη ομάδα, μια χαρά τα παίρνει τα αποτελέσματα. Όταν στρώσει, τότε ζήτω που καήκανε.... Παντοκράτορας σε όλο το μεγαλείο. Λέτε να αρχίσαμε να αποκτάμε και εμείς κάτι από την μπασκετική παιδεία των Αρειανών (αναφέρομαι στο θερμό χειροκρότημα του κόσμου στην τάπα του Μάσεϊ στον Τσαρτσαρή). Vamos Αρειανάρα!!!

(Βόλεϊ): <δεν θέλω αντιδράσεις για την ορθογραφία> Χαλαρά πρώτοι όπως και πέρυσι, αν και στο τέλος οι ροπαλιές της γριάς ήταν αξιομνημόνευτες. Φαίνεται ότι φέτος δείχνουν να έμαθαν από τα λάθη τους. Καλό είναι αυτό. Θα δείξει...
ΥΓ. Το βόλεϊ είναι μια ιδιαίτερη αδυναμία ελέω λυκείου. Είχα σακατέψει κόσμο....:-(

----------
ΥΓ. Μιας γραμμής σιωπή για τον νεκρό φίλαθλο στην Ιταλία (πότε θα σταματήσουν αυτά;;;)

ΥΓ2. Πήρε ο γαύρος διπλό στην Ευρώπη και ανατράπηκε το σύστημα!!! Ακόμα να σταυρώσει νίκη στο ελληνικό πρωτάθλημα στα εκτός. Βαζελίζει επικίνδυνα και πρέπει να το προσέξει...

Siena, η πόλη των εννέα αρχόντων

Το Σαββατοκύριακο που πέρασε, άρπαξα την ευκαιρία για να πάω στην Σίενα. Εκμεταλλευόμενος την πρόσκλησης της Μόρφως (να είναι καλά η Ιθάκη με τα κονέ της) πήρα το τρένο και μετά από αρκετή δόση τύχης (καθότι δεν έφαγα κανένα πρόστιμο για το γεγονός ότι κυκλοφορούσα με εισιτήριο που δεν το χτύπησα) έφτασα στην Σιένα.

Η πόλη είναι πραγματικά πανέμορφη και θα τολμήσω να πω ότι είναι σαφώς ομορφότερη από την Πίζα. Επιτέλους βρήκα και μια πόλη που να σπάει την παράδοση των ghost italian towns που εμφανίζεται κάθε Κυριακή.

Η κεντρική πλατεία Piazza del Campo είναι πραγματικά πανέμορφη. Εκεί δεσπόζει ένα επιβλητικό καμπαναριό που ζαλίσε μόνο να το κοιτάς, πόσο μάλλον να το ανεβείς. Η ανάβαση είναι ιδιαίτερη διασκεδαστική, αλλά για όποιον έχει υψοφοβία ή κλειστοφοβία δεν συνίσταται. Από την κορυφή η θέα είναι απερίγραπτα μαγική. Σε καθηλώνει το τοπίο και το γεγονός ότι τα βλέπεις αφ' υψηλού! Όπου και να ρίξεις το βλέμμα σου, τα πάντα σε μαγνητίζουν περίεργα.

Το Σάββατο βράδυ ήταν το γεύμα για τα γενέθλια της Ευμορφίας (να τα χιλιάσεις!). Η παρέα ζεστή και απολαυστική. Βέβαια την επόμενη μέρα με περίμενε ένα παραδοσιακό οικογενειακό δείπνο 11 ατόμων. Ακόμα τρώω... Μιλάμε για ατελείωτο φαγητό! Και ακόμα γελάω...

ΥΓ1. Μόρφω και Marco, χίλια ευχαριστώ για την φιλοξενία. Πέρασα πραγματικά υπέροχα. Ελπίζω να σας το ξεπληρώσω σύντομα... Σας περιμένω Κατερίνη
ΥΓ2. Μαρία (κόρη μου), ειλικρινά είσαι όλα τα λεφτά. Είσαι απολαυστική. Θα θυμάμαι καιρό πως έχεις μάθει όλους το "κόρη μου"... Να περνάς καλά. Ελπίζω να τα ξαναπούμε σύντομα.
ΥΓ3. Lenzi's family: Να σας έχει καλά ο Θεός. Ο κήπος είναι φ α ν τ α σ τ ι κ ό ς! Οι μαγείρισσές σας εκπληκτικές και ο παππούς ικανός να χτίσει κάστρο. Ευχαριστώ πολύ για την πανέμορφη εμπειρία της Κυριακής.

Modern "ghost town"

Κυριακή μεσημέρι και αποφασίζω για την βόλτα στα απερπάτητα μέρη της Πίζας. Το σκηνικό ίδιο με αυτό της προήγουμενης Κυριακής. Δεν κυκλοφορούσε ψυχή! Μα ούτε γάτα... Που και που άκουγες μακριά κάποιο αυτοκίνητο να περνάει. Λες και τις Κυριακές μια κατάρα αναδύεται από τον Arno και καταπίνει τους Πιζανούς, Πιζιώτες, Πιζαίους, κτλ. κτλ.

Φαντάστηκα ότι δεν θα ήμουν ιδιαίτερα κεντρικά. Πλησίασα στα παράκτια του ποταμού και εκεί τα ίδια.Πλέον μοναχά όταν έφτασα στην κεντρική εμπορική οδό της Πίζας είδα 3 (ολογράφως τρείς) καφετέριες ανοιχτές και κόσμο να κυκλοφορεί... Και πάλι μην φανταστείς κανείς κοσμοσυρροή. Ζήτημα να συνάντησα 70 άτομα σε όλη μου την βόλτα. Απορώ με τους Ιταλούς... Τόσο αποροφημένοι είναι με τον αθλητισμό άνδρες και γυναίκες (μιλάμε έχουν φάει κόλλημα: οι άντρες για την μπάλα και οι γυναίκες για τα καλλίγραμμα σώματα).

Πάντως αν αποφασίσει να κινηθεί κανείς Κυριακή μετά το σουρούπωμα, νιώθει λίγο περίεργα. Σαν σε ατμοσφαιρικές ταινίες του Hollywood, όπου κάθε γωνιά κρύβει κάποιο μυστήριο... Το ιδανικό περιβάλλον (με την συνοδεία βροχής) για να γράψεις...

Χρόνια πολλά, μήτερ!

Σήμερα που γιορτάζει ο Αη-Δημήτρης και όλοκληρη η Θεσσαλονίκη... θέλω να πω και μερικά χρόνια πολλά στους εορτάζοντες/-ουσες.

1. Πρωτίστως στην μητέρα μου να την έχει καλά ο Θεός, γερή και δυνατή, για να με αντέχει. Της χρωστάω πολλά, θα τις χρωστώ ακόμα περισσότερα και της τα ξεπληρώνω κάθε μέρα μην αφήνοντας της να αγιάσει!!! Έτσι για δώρο: το top-3 των πιο επαναλαμβανόμενων ατακών(!)
(α.) Αν δεν είχες και εμένα, θα βοσκούσες πρόβατα! (μπα... μάλλον για χοιροβοσκός το κόβω)
(β.) Εγώ δεν έκανα παιδί, έκανα βάσανο! (ουάου... τι να πουν οι άλλες που δεν έχουν ούτε παιδιά, ούτε βάσανα. Εξάλλου τέτοιο βάσανο θα το ήθελαν πολλές :-))
(γ.) θα βρεις κι άλλη μάνα σαν κι μένα! (έχει πλάκα να είναι κι άλλη!!! Κάτι ξέρει ο Θεός... και δεν έδωσε παραπάνω).

ΥΓ. Οι λοιπες e-υχές...
Για τους Δημητράδες της Κλίκας, να σας έχει ο Θεός γερούς και να μην αλλάξτε ποτέ. Σας ευχαριστώ για όλες τις μαγικές στιγμές που μου χαρίζετε και το θείο δώρο να έχω τόσο καλούς φίλους!
Για το βαφτισιμιό, να σου δώσει ο Θεός ό,τι επιθυμείς και μπόι περισσότερο από το δικό μου.
Για την Ντέμη, να σου δίνει ο Θεός υγεία, δύναμη και υπομονή με αυτόν που έμπλεξες! Σε ευχαριστώ για πολλά και για όλα :-)

Τελικά "πήριν κλισ'" ή "Πιρικλίς";;;

Πρώτο Σάββατο στην Πίζα και το πρόγραμμα (το ποιο;) είχε περιήγηση στην παλιά πόλη της Πίζας που είναι πάνω από τον Άρνο (κοινώς πάνω από τ' αυλάκι - Arno είναι ο ποταμός που διαπερνά την πόλη). Φυσικά πρώτη στάση και καλύτερη ήταν αυτός ο περίφημος πύργος που γέρνει (για αυτόν εξάλλου είπε ο Osama Bin Landen πετώντας από πάνω του με αεροπλάνο: "Amateurs").

Μπαίνοντας από την ανατολική είσοδο της Piazza del Duomo, βλέπω το κωδωνοστάσιο και πλήθος τουριστών επάνω. Η πρώτη εντύπωση; Τελικά οι παπάρες οι Ιταλοί μας πουλάν παπάτζες... (κάτι μου θυμίζει αυτό, αλλά ποιον; :-)) Ο νάος, όμως, δέσποζε επιβλητικός. Για την ακρίβεια τ ε ρ ά σ τ ι ο ς! Περπατώντας όμως δυτικότερα άρχισα να καταλαβαίνω, γιατί γίνεται όλος αυτός ο χαμός. Τελικά είναι θέμα οπτικής γωνίας που βλέπεις τα πράγματα...

Δεξιά και αριστερά πανικός από τουρίστες. Σε μερικά γκρουπ κοντοστάθηκα να ακούσω τι λένε (όπου μιλούσαν αγγλικά οι ξεναγοί, βεβαίως, βεβαίως...). Ιστορίες επιστημονικής φαντασίας άκουσα... Τελικά αυτά που ειπώθηκαν στην Σχολή του Ομήρου στην Ιθάκη για το παλάτι του Οδυσσέα, άρχισα να τα βλέπω με άλλο μάτι... Μήπως τέλικά είναι μέρος του παιχνιδιού; Λέω... Πάντως υπάρχουν πολλά βλήματα που με ανοιχτό το στόμα κοιτούσαν και άκουγαν (προπαντώς) αποσβολωμένα! Ειλικρινά αν τους έλεγαν ότι ήρθαν οι Ελ ή καμιά από τις νέες φυλές του Λιακόπουλου και τα έχτισαν θα τους πίστευαν....

ΥΓ1. Τόσους πολλούς Κινεζογιαπωνέζους είχα χρόνια να δώ. Ειλικρινά τους βλέπεις και απορείς πως κατάφεραν να επιβιώσουν αυτοί οι άνθρωποι τόσους αιώνες; Νύχτα τους έκανε ο μεγαλοδύναμος (Θεέ μου, σ'χώρα με!);
ΥΓ2. Κλασική φωτογραφία: πάρα πολλοί άνθρωποι σε διάφορες πόζες με τα χέρια τεντωμένα "προσπαθούν" να συγκρατήσουν τον πύργο μην πέσει! Τελικά αυτές τις παπαριές δεν τις κάνει μόνο οι Α.Δ. και Δ.Π.... Interesting!

One day in Pisa

Τελικά μου "έλαχε" ο κλήρος (ή καλύτερα μου "έλαχαν" τον κλήρο) να έρθω στην πόλη της Ιταλίας, όπου φημίζεται για τον πύργο (aka κωδωνοστάσιον) που πήρε κλίση.

Ημέρα άφιξης ήταν η 15 Οκτώβρη. Να είναι καλά ο Erasmus που βρέθηκα εδώ! Η πόλη της Πίζας στο σύνολο γεμάτη με ψηλά παλιά και καλοδιατηρημένα κτίρια... Όπου και να κοιτάξω μια πλατεία βρίσκεται εκεί για να σε ξεκουράσει... Όπου και να κοιτάξω και κάποια επιβλητική εκκλησία ξεπροβάλει... Όπου και να κοιτάξω κόσμος παέι και έρχεται πάνω σε ένα ποδήλατο κι ας είναι ο καιρός φθινοπωρινός, χειμωνιάτικος, κτλ...

Δυστυχώς για μένα δεν έχω μάθει αυτά τα "καταραμένα" ιταλικά. Και πάλι δυστυχώς για μένα οι Ιταλοί δεν λένε να μάθουν αγγλικά. Να είναι καλά πάντα η πρωτόγλωσσα του σώματος (ή αλλιώς όταν το αλαβάστρινο κορμί μιλάει...).